Οταν είδα την πρώτη εικόνα την οποία ζωγράφισε κατά τη διάρκεια της οικογενειακής θεραπείας ένα παιδί 10 ετών, μου ήρθε συνειρμικά στο νού η δεύτερη φωτογραφία.
!!!!!Μοιάζουν τόσο πολύ στο στήσιμο τους
Το παιδί ζωγράφισε αυτό το έργο κατά τη διάρκεια της οικογενειακής θεραπείας, όταν το θέμα που δουλεύαμε ήταν το θέμα του υπερπροστατευτικού συστήματος στο οποίο ζούσε .
Όπως καταλαβαίνετε, ότι δεν είπε κατά τη διάρκεια της συνεδρίας με λόγια , το δήλωσε συγκλονιστικά εύγλωττα ζωγραφίζοντας.
Δύο τεράστια κύματα έχουν υψωθεί δεξιά κι αριστερά από το καράβι, που ενώ φαίνεται να το προστατεύουν από τη θαλασσοταραχή, στην ουσία τού κρύβουν τον ήλιο και το καταποντίζουν
Το ανησυχητικό είναι ότι οι γονείς συνήθως κινδυνεύουν να θεωρούν ότι η φωτογραφία που αντιστοιχεί στον τρόπο που αλληλαντιδρούν με τα παιδιά τους είναι η δεύτερη.
Η δεύτερη φωτογραφία οπωσδήποτε αντανακλά την πρόθεση και το συναίσθημά τους, όχι όμως και την πραγματικότητα την οποία βιώνει η οικογένεια.
Όταν η συνεδρία προχώρησε και μιλήσαμε με συγκεκριμένα παραδείγματα που αφορούσαν στη ζωή του , εκείνο ζωγράφισε το εξής έργο:
μαύρα σύννεφα
κεραυνοί, έκρηξη ηφαιστείων ...
Είναι ελπιδοφόρο όταν το ηφαίστειο επιτρέπεται να εκραγεί, η λάβα να απελευθερωθεί και όπως βλέπετε να μην κατακάψει το χορταράκι που είναι ωραίο πράσινο και ζωηρό στο κάτω μέρος της ζωγραφιάς.
Αυτό το "επιτρέπεται" είναι αποκλειστικά κατάκτηση των γονέων και του τρόπου που δούλεψαν μέσα στη θεραπεία μαζί με τα παιδιά τους.
