Τα δύο φύλα

το τακούνι στη γόβα μπορεί και να είναι... δωδεκάποντο!!!!

Κεκρυμμένα από καταβολής

Οι δύο αυτές εικόνες συνθέτουν το κολλάζ ενός αγοριού ηλικίας 10 ετών. Η επιλογή του θέματος είναι αποκλειστικά δική του.

 

 Μου κάνει πραγματικά εντύπωση  ο βαθμός στον οποίο τα παιδιά μαντεύουν  τις αντιδράσεις της οικογένειας στην συμπεριφορά τους, και τον βαθμό που επίσης τα ίδια συντονίζονται στον άξονα αυτής της "μαντεψιας".
      Γενικεύοντας και βλέποντας με μια λίγο πιο "βαθιά" ματιά το έργο αυτού του παιδιού,   μπορούμε να αντιληφθούμε ότι  αυτό που καταγράφει μέσα του  είναι ότι ζωή των γονιών του συνδέεται άρρηκτα με τις δικές του συμπεριφορές και επιλογές , και  ότι σχεδόν ο ίδιος φέρει την  ευθύνη για τη δική τους  ζωή .

    Κινδυνεύει να έχει την εντύπωση ότι οι άνθρωποι,  και ιδιαίτερα οι γονείς με τα παιδιά,  μοιράζονται σχέσεις εξάρτησης "ζωής και θανάτου" και όχι σχέσεις αλληλαντίδρασης που έχουν συμφωνίες και διαφωνίες αλλά παράλληλα έχουν πλούτο και προχώρημα.
    Και βεβαίως στην ηλικία  των 10 οι συμφωνίες και οι διαφωνίες  δεν αφορούν στη σχέση και στην επιλογή συντρόφου. Το μείζον θέμα σ΄αυτήν την ηλικία είναι να μπορεί το παιδί να εκφράζεται και να σχετίζεται και να ανοίγεται προς τη ζωή με θάρρος,  και να αντέχει τόσο τις επιτυχίες χωρίς να νιώθει παντοδύναμο, όσο και τις αποτυχίες χωρίς να νιώθει αδύναμο και ματαιωμένο.
     Σε άλλη περίπτωση το παιδί κινδυνεύει να  μένει ουσιαστικά εκτός δράσης στην προσπάθεια του να αποφύγει το λάθος . Ενα λάθος που στην πραγματικότητα δεν αποτελεί ούτε ματαίωση για το ίδιο το παιδί ούτε και μία συνθήκη που ο ψυχισμός του δεν μπορεί να διαχειριστεί. Αποτελεί όμως ,όπως εκείνο το καταγράφει,  ματαίωση για τους γονείς του που οι ίδιοι δεν μπορούν να διαχειριστούν,(μη την ερωτευτείς , θα πεθάνω) και αυτό είναι ένα βάρος που οι ώμοι κανενός παιδιού δεν είναι φτιαγμένοι για να σηκώνουν.

Άγιος Βασίλης έρχεται;;;;

     

Νομίζω τελικά ότι στο Σούπερ Μάρκετ βρίσκει κανείς πραγματικές ευκαιρίες. Ανακαλύπτει τους θησαυρούς της σκέψης των παιδιών μ΄έναν μοναδικό τρόπο. Είναι αποκαλυπτικός ο τρόπος που τοποθετούνται τα παιδιά ανάμεσα στον τρόπο λειτουργίας της οικογένειάς τους και του μακροσυστήματος , του κόσμου δηλαδή στον οποίο τα εισάγουν συνήθειες άλλων συστημάτων όπως αυτές φιγουράρουν στα ράφια των διαδρόμων.

     Βρίσκομαι λοιπόν στον όροφο των παιχνιδιών και απέναντι είναι ένα αγόρι γύρω στα 8 με τη μητέρα του.Ξαφνικά το αγόρι βλέπει ένα παιχνίδι και ενθουσιασμένο φωνάζει τη μητέρα του, υπονοώντας ότι θέλει να το αγοράσουν  Η μητέρα βλέπει το παιχνίδι και του λέει: 

 Α! είναι το παιχνίδι που έγραψες στον Αη Βασίλη.

Το παιδάκι  την κοιτά, κοιτά και το παιχνίδι και παίρνει τη μεγάλη απόφαση να διαπραγματευτεί το κανόνα του συστήματός του ή και να τον αμφισβητήσει αξιοποιώντας τα νέα δεδομένα.

- Εχεις λεφτά να το πάρουμε τώρα;

- Εσένα θα στο φέρει ο Αη Βασίλης , του λέει η μητέρα 

- Δεν έχεις λεφτά μαζί σου; επιμένει ο νεαρός.

     Γιατί να περιμένω τον Αη Βασίλη αφού είμαι εδώ κι αυτό είναι εδώ και έχουμε συμφωνήσει ότι αυτό το παιχνίδι μου αντιστοιχεί ?Γιατί να καθυστερήσω την ικανοποίηση  της επιθυμίας μου και να υποταχθώ σε ένα τελετουργικό το οποίο φαίνεται να μην έχει νόημα?

     Και η αλήθεια είναι ότι ο πιτσιρίκος έχει δίκιο. Οι οικογενειακές παραδόσεις και οι αρχές του μικροσυστήματος μπορούν να τηρηθούν και να ενσωματωθούν στο μακροσύστημα και να το επηρρεάσουν ακόμη, μόνον αν είναι πλήρεις νοήματος και περιεχομένου και όχι αν μεταφέρονται στο σήμερα  ως παπαγάλισμα άλλων εποχών..

     Ζούμε σχεδόν στο 2012 και ο Αη Βασίλης έχει να συμπορευθεί με την εποχή του,  προκειμένου να μην απαξιωθεί ως προς τη βασική του αξία που λέει ότι  η εκπλήρωση των επιθυμιών είναι προϊόν εμπιστοσύνης του ανθρώπου στο "σχετίζεσθαι" και  ο χρόνος αναμονής δεν αποτελεί καθυστέρηση , αλλά προετοιμασία του ανθρώπου να δεχτεί με  όρους ευχαριστιακούς το ποθούμενο και να το εντάξει στη ζωή του δημιουργικά.

Ο Lacan Στο Γαλλικό Ινστιτούτο

Ο LACAN ΤΟ 2011

14 Οκτωβρίου 2011 | Γαλλικό Ινστιτούτο > Κέντρο Αθήνας

Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011, από τις 16.00 έως τις 21.30

• 16.00': Προβολή της ταινίας "Ραντεβού με τον Λακάν"

 

• 17.30': Στρογγυλή τράπεζα με τους ψυχαναλυτές:

Ντόρα Περτέση, Ο Λακάν και η λογοτεχνία

Βλάσης Σκολίδης, Όταν ο Λακάν μιλούσε για έρωτα

Δημήτρης Βεργέτης, Η ανατρεπτική Επιστροφή στον Φρόυντ του Λακάν

Συντονισμός : Γεωργία Φουντουλάκη ψυχαναλύτρια

• 19.30': Ομιλίες των Judith Miller, πανεπιστημιακή καθηγήτρια φιλοσοφίας, Πρόεδρος του Συλλόγου του Ιδρύματος του Φροϋδικού Πεδίου, Λακάν, ο μίτος της Αριάδνης και François Regnault, πανεπιστημιακός καθηγητής φιλοσοφίας, επίκουρος καθηγητής στο τμήμα ψυχανάλυσης του πανεπιστημίου Paris VIII.

Παρουσίαση: Επαμεινώνδας Θεοδωρίδης, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας της Νέας Λακανικής Σχολής

Σε συνεργασία με το Ινστιτούτο του Φροϋδικού Πεδίου Ελλάδος.

Ταυτόχρονη μετάφραση.

 

Γαλλικό Ινστιτούτο  Κέντρο Αθήνας

Διεύθυνση: Σίνα 31 Τηλέφωνο: 210 3398600, e-mail: ifa@ifa.gr

Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011, ώρες: 16:00

Είσοδος ελεύθερη

ΔΙΑΛΕΞΗ στο Ινστιτουτο Γκαίτε

ΔΙΑΛΕΞΗ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ: "ΛΗΘΗ ΚΑΙ ΑΝΑ-ΜΝΗΣΗ" Η ΑΥΤΟΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΜΗΣΗ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΤΟΝ ΦΡΟΥΝΤ

30 Σεπτεμβρίου 2011 | Ινστιτούτο Γκαίτε > Κέντρο Αθήνας

Οργανωτής: Ελληνική Ψυχαναλυτική Εταιρεία με την υποστήριξη του Goethe-Institut Athen

Διάλεξη και συζήτηση με την ψυχαναλύτρια Cornelia Schmidt-Hellerau.

Η Cordelia Schmidt-Hellerau, γεννημένη στη Γερμανία, είναι διδάσκουσα ψυχαναλύτρια της Ψυχαναλυτικής Εταιρείας της Ζυρίχης (Ελβετία) καθώς και του Ψυχαναλυτικού Ινστιτούτου της Βοστόνης (Η.Π.Α.). Είναι Καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας με έμφαση στην ψυχανάλυση στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Υπήρξε διευθύντρια του Ινστιτούτου Freud της Ζυρίχης. Το συγγραφικό της έργο είναι ευρύ και διεθνώς αναγνωρισμένο.

 

Ινστιτούτο Γκαίτε > Κέντρο Αθήνας

Διεύθυνση: Ομήρου 14-16 Τηλέφωνο: 210 3661 000

Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011, ώρες: 20:00

Είσοδος ελεύθερη.

Εκ νηπίων και θηλαζόντων...

Θα σας διηγηθώ μία ιστορία της οποίας ο πραγματικός χρόνος δεν διήρκησε περισσότερο από 30 δευτερόλεπτα.
Έχω τελειώσει τις αγορές μου στο σούπερ μάρκετ και ενώ πληρώνω στο ταμείο παρατηρώ έναν πιτσιρίκο το πολύ 5 ετών την ώρα που παίζει με την πόρτα της εξόδου η οποία ανοιγοκλείνει με φωτοκύτταρο. Καθώς βγαίνω λοιπόν του λέω
 Την ανοίγεις με μαγικά?
κι εκείνος μου απαντά με απόλυτη απλότητα και σοβαρότητα:
΄Οχι , της λέω να ανοίξει και ανοίγει.

Του χαμογέλασα και μέσα μου τον ευχαρίστησα για τη συμβουλή που μου έδωσε:  Δεν υπάρχουν  Κυρία, μαγικές λύσεις και μαγικοί τρόποι .

Ο δρόμος είναι ένας

Να ξέρεις τι θέλεις και να αποφασίσεις ότι δικαιούσαι, αν το αναλάβεις , να το έχεις.         

Ο Λόγος  , με όλα τα νοήματα που περιλαμβάνει αυτή η υπέροχη Ελληνική λέξη , αρκεί.

Θέλω να ξεφύγω

     Μετά από μία περίοδο σιωπής κατά τους θερινούς μήνες επανερχόμαστε σήμερα πρώτη Δευτέρα του Φθινοπώρου.

     Σκεφτόμουν τον τρόπο που θα ευχόμουν το "Καλό Χειμώνα" και αυτό που είχε κινητοποιήσει το νου μου ήταν τα λόγια του Αγ. Εφραίμ έτσι όπως τα διάβασα στην Προσλαλιά

 "Όταν πονάς μην  περπατάς σε δρόμους πατημένους..."

Μονοπάτι

    Τι σοφία  έχει αυτός ο λόγος!!
     Η επανάληψη των ίδιων μοντέλων συμπεριφοράς δεν μπορεί παρά να οδηγεί στα ίδια πάντα αποτελέσματα.
    Συγκλονίστηκα όμως πραγματικά, όταν σήμερα τον άκουσα διαφορετικά αλλά απίστευτα ίδιο από το στόμα ενός επτάχρονου παιδιού

 Δούλευα στο Νοσοκομείο με ένα κορίτσι 7 ετών που επρόκειτο να χειρουργηθεί. Ξέρουμε καλά  ότι τα παιδιά θέλουν να φύγουν από το Νοσοκομείο και το δηλώνουν κατηγορηματικά, ευτυχώς.   

     Ενώ  λοιπόν τα άλλα παιδιά της ομάδας στο ερώτημα τι είναι αυτό που θα ήθελαν,  απαντούσαν ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ από το Νοσοκομείο, η Δ. όταν της έδωσα το λογο, σκύβει προς τη ζωγραφιά της και χωρίς να με κοιτά λέει:

ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΦΥΓΩ

     Είναι η πρώτη φορά στα 17 χρόνια που δουλεύω με παιδιά που ακούω ένα μικρό παιδί να χρησιμοποιεί αυτό το ρήμα.
    Μιλούσε βεβαίως για κάτι πολύ περισσότερο από τον "εγκλωβισμό σε ένα Νοσοκομείο." Μιλούσε για έναν εγκλωβισμό σε ένα σύστημα το οποίο της γεννούσε παθολογία κι αυτό είμαι σε θέση να το γνωρίζω έχοντας γνώση της ιστορίας της, και παρά τα 7 της χρόνια το γνώριζε ήδη πολύ καλά .
    Δυστυχώς στην ηλικία που είναι δεν μπορεί να αναλάβει την ευθύνη να διαλέξει το μονοπάτι της, με την ευκολία που ένας ενήλικος μπορεί να το κάνει.

 Εσύ που μπορείς,

 Εμπιστεύσου  την επιθυμία σου να ανασάνει η ψυχή  και να γνωρίσει εκείνα που δίνουν νόημα στην ύπαρξη  και μην ξεχνάς

ΟΤΑΝ ΠΟΝΑΣ ΜΗΝ ΠΕΡΠΑΤΑΣ ΣΕ ΔΡΟΜΟΥΣ ΠΑΤΗΜΕΝΟΥΣ

Καλό Χειμώνα