Αγαπητέ Θεέ

Το γράμμα που θα διαβάσετε γράφτηκε πριν από περίπου 7 χρόνια.
Δόθηκε ως εργασία σε παιδιά που νοσηλεύονταν εκείνη την περίοδο.
Το θέμα ήταν:  Γράψτε μία επιστολή τής οποίας οι πρώτες 2 λέξεις θα είναι "αγαπητέ Θεέ" 
Η επιστολή θα είναι ανώνυμη. Θα ανοιχτεί , και θα αναρτηθεί στους διαδρόμους της Κλινικής,  5 χρόνια μετά. 

Τα παιδιά συμμετείχαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην εργασία , γεγονός που ομολογουμένως δεν περίμενα
Τα γράμματα έμπαιναν σε μία κάλπη και η υπόσχεση που είχα δώσει στα παιδιά,  τηρήθηκε.

Νομίζω ότι οι επιστολές αυτές αξίζει εκτός από την Κλινική να αναρτηθούν και στη Διάνυξη

Αγαπητέ Θεέ*

Εγώ κι η οικογένειά μου είμαστε πολύ στενοχωρημένοι γιατί κάθε χρόνο πεθαίνει κι ένας συγγενής.
Φοβάμαι τόσο πολύ. Σε παρακαλώ κάνε το θαύμα σου για να μην πεθαίνει κανείς! (Λυπησου μας)
Έχει 4 χρόνια που άρχισε αυτό.

Αγόρι: 11 ετών 

ΑΝΤΩΝΗΣ
* H έμπνευση για την εργασία προερχόταν από το βιβλίο του Ερικ Εμανουέλ Σμιτ "Αγαπητέ Θεέ"

Άγιος Βασίλης έρχεται;;;;

     

Νομίζω τελικά ότι στο Σούπερ Μάρκετ βρίσκει κανείς πραγματικές ευκαιρίες. Ανακαλύπτει τους θησαυρούς της σκέψης των παιδιών μ΄έναν μοναδικό τρόπο. Είναι αποκαλυπτικός ο τρόπος που τοποθετούνται τα παιδιά ανάμεσα στον τρόπο λειτουργίας της οικογένειάς τους και του μακροσυστήματος , του κόσμου δηλαδή στον οποίο τα εισάγουν συνήθειες άλλων συστημάτων όπως αυτές φιγουράρουν στα ράφια των διαδρόμων.

     Βρίσκομαι λοιπόν στον όροφο των παιχνιδιών και απέναντι είναι ένα αγόρι γύρω στα 8 με τη μητέρα του.Ξαφνικά το αγόρι βλέπει ένα παιχνίδι και ενθουσιασμένο φωνάζει τη μητέρα του, υπονοώντας ότι θέλει να το αγοράσουν  Η μητέρα βλέπει το παιχνίδι και του λέει: 

 Α! είναι το παιχνίδι που έγραψες στον Αη Βασίλη.

Το παιδάκι  την κοιτά, κοιτά και το παιχνίδι και παίρνει τη μεγάλη απόφαση να διαπραγματευτεί το κανόνα του συστήματός του ή και να τον αμφισβητήσει αξιοποιώντας τα νέα δεδομένα.

- Εχεις λεφτά να το πάρουμε τώρα;

- Εσένα θα στο φέρει ο Αη Βασίλης , του λέει η μητέρα 

- Δεν έχεις λεφτά μαζί σου; επιμένει ο νεαρός.

     Γιατί να περιμένω τον Αη Βασίλη αφού είμαι εδώ κι αυτό είναι εδώ και έχουμε συμφωνήσει ότι αυτό το παιχνίδι μου αντιστοιχεί ?Γιατί να καθυστερήσω την ικανοποίηση  της επιθυμίας μου και να υποταχθώ σε ένα τελετουργικό το οποίο φαίνεται να μην έχει νόημα?

     Και η αλήθεια είναι ότι ο πιτσιρίκος έχει δίκιο. Οι οικογενειακές παραδόσεις και οι αρχές του μικροσυστήματος μπορούν να τηρηθούν και να ενσωματωθούν στο μακροσύστημα και να το επηρρεάσουν ακόμη, μόνον αν είναι πλήρεις νοήματος και περιεχομένου και όχι αν μεταφέρονται στο σήμερα  ως παπαγάλισμα άλλων εποχών..

     Ζούμε σχεδόν στο 2012 και ο Αη Βασίλης έχει να συμπορευθεί με την εποχή του,  προκειμένου να μην απαξιωθεί ως προς τη βασική του αξία που λέει ότι  η εκπλήρωση των επιθυμιών είναι προϊόν εμπιστοσύνης του ανθρώπου στο "σχετίζεσθαι" και  ο χρόνος αναμονής δεν αποτελεί καθυστέρηση , αλλά προετοιμασία του ανθρώπου να δεχτεί με  όρους ευχαριστιακούς το ποθούμενο και να το εντάξει στη ζωή του δημιουργικά.

Εκ νηπίων και θηλαζόντων...

Θα σας διηγηθώ μία ιστορία της οποίας ο πραγματικός χρόνος δεν διήρκησε περισσότερο από 30 δευτερόλεπτα.
Έχω τελειώσει τις αγορές μου στο σούπερ μάρκετ και ενώ πληρώνω στο ταμείο παρατηρώ έναν πιτσιρίκο το πολύ 5 ετών την ώρα που παίζει με την πόρτα της εξόδου η οποία ανοιγοκλείνει με φωτοκύτταρο. Καθώς βγαίνω λοιπόν του λέω
 Την ανοίγεις με μαγικά?
κι εκείνος μου απαντά με απόλυτη απλότητα και σοβαρότητα:
΄Οχι , της λέω να ανοίξει και ανοίγει.

Του χαμογέλασα και μέσα μου τον ευχαρίστησα για τη συμβουλή που μου έδωσε:  Δεν υπάρχουν  Κυρία, μαγικές λύσεις και μαγικοί τρόποι .

Ο δρόμος είναι ένας

Να ξέρεις τι θέλεις και να αποφασίσεις ότι δικαιούσαι, αν το αναλάβεις , να το έχεις.         

Ο Λόγος  , με όλα τα νοήματα που περιλαμβάνει αυτή η υπέροχη Ελληνική λέξη , αρκεί.

Θέλω να ξεφύγω

     Μετά από μία περίοδο σιωπής κατά τους θερινούς μήνες επανερχόμαστε σήμερα πρώτη Δευτέρα του Φθινοπώρου.

     Σκεφτόμουν τον τρόπο που θα ευχόμουν το "Καλό Χειμώνα" και αυτό που είχε κινητοποιήσει το νου μου ήταν τα λόγια του Αγ. Εφραίμ έτσι όπως τα διάβασα στην Προσλαλιά

 "Όταν πονάς μην  περπατάς σε δρόμους πατημένους..."

Μονοπάτι

    Τι σοφία  έχει αυτός ο λόγος!!
     Η επανάληψη των ίδιων μοντέλων συμπεριφοράς δεν μπορεί παρά να οδηγεί στα ίδια πάντα αποτελέσματα.
    Συγκλονίστηκα όμως πραγματικά, όταν σήμερα τον άκουσα διαφορετικά αλλά απίστευτα ίδιο από το στόμα ενός επτάχρονου παιδιού

 Δούλευα στο Νοσοκομείο με ένα κορίτσι 7 ετών που επρόκειτο να χειρουργηθεί. Ξέρουμε καλά  ότι τα παιδιά θέλουν να φύγουν από το Νοσοκομείο και το δηλώνουν κατηγορηματικά, ευτυχώς.   

     Ενώ  λοιπόν τα άλλα παιδιά της ομάδας στο ερώτημα τι είναι αυτό που θα ήθελαν,  απαντούσαν ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ από το Νοσοκομείο, η Δ. όταν της έδωσα το λογο, σκύβει προς τη ζωγραφιά της και χωρίς να με κοιτά λέει:

ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΦΥΓΩ

     Είναι η πρώτη φορά στα 17 χρόνια που δουλεύω με παιδιά που ακούω ένα μικρό παιδί να χρησιμοποιεί αυτό το ρήμα.
    Μιλούσε βεβαίως για κάτι πολύ περισσότερο από τον "εγκλωβισμό σε ένα Νοσοκομείο." Μιλούσε για έναν εγκλωβισμό σε ένα σύστημα το οποίο της γεννούσε παθολογία κι αυτό είμαι σε θέση να το γνωρίζω έχοντας γνώση της ιστορίας της, και παρά τα 7 της χρόνια το γνώριζε ήδη πολύ καλά .
    Δυστυχώς στην ηλικία που είναι δεν μπορεί να αναλάβει την ευθύνη να διαλέξει το μονοπάτι της, με την ευκολία που ένας ενήλικος μπορεί να το κάνει.

 Εσύ που μπορείς,

 Εμπιστεύσου  την επιθυμία σου να ανασάνει η ψυχή  και να γνωρίσει εκείνα που δίνουν νόημα στην ύπαρξη  και μην ξεχνάς

ΟΤΑΝ ΠΟΝΑΣ ΜΗΝ ΠΕΡΠΑΤΑΣ ΣΕ ΔΡΟΜΟΥΣ ΠΑΤΗΜΕΝΟΥΣ

Καλό Χειμώνα