Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011

Θέλω να ξεφύγω

     Μετά από μία περίοδο σιωπής κατά τους θερινούς μήνες επανερχόμαστε σήμερα πρώτη Δευτέρα του Φθινοπώρου.

     Σκεφτόμουν τον τρόπο που θα ευχόμουν το "Καλό Χειμώνα" και αυτό που είχε κινητοποιήσει το νου μου ήταν τα λόγια του Αγ. Εφραίμ έτσι όπως τα διάβασα στην Προσλαλιά


 "Όταν πονάς μην  περπατάς σε δρόμους πατημένους..."

Μονοπάτι
    Τι σοφία  έχει αυτός ο λόγος!!
     Η επανάληψη των ίδιων μοντέλων συμπεριφοράς δεν μπορεί παρά να οδηγεί στα ίδια πάντα αποτελέσματα.
    Συγκλονίστηκα όμως πραγματικά, όταν σήμερα τον άκουσα διαφορετικά αλλά απίστευτα ίδιο από το στόμα ενός επτάχρονου παιδιού



 Δούλευα στο Νοσοκομείο με ένα κορίτσι 7 ετών που επρόκειτο να χειρουργηθεί. Ξέρουμε καλά  ότι τα παιδιά θέλουν να φύγουν από το Νοσοκομείο και το δηλώνουν κατηγορηματικά, ευτυχώς.   

     Ενώ  λοιπόν τα άλλα παιδιά της ομάδας στο ερώτημα τι είναι αυτό που θα ήθελαν,  απαντούσαν ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ από το Νοσοκομείο, η Δ. όταν της έδωσα το λογο, σκύβει προς τη ζωγραφιά της και χωρίς να με κοιτά λέει:
ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΦΥΓΩ
     Είναι η πρώτη φορά στα 17 χρόνια που δουλεύω με παιδιά που ακούω ένα μικρό παιδί να χρησιμοποιεί αυτό το ρήμα.
    Μιλούσε βεβαίως για κάτι πολύ περισσότερο από τον "εγκλωβισμό σε ένα Νοσοκομείο." Μιλούσε για έναν εγκλωβισμό σε ένα σύστημα το οποίο της γεννούσε παθολογία κι αυτό είμαι σε θέση να το γνωρίζω έχοντας γνώση της ιστορίας της, και παρά τα 7 της χρόνια το γνώριζε ήδη πολύ καλά .
    Δυστυχώς στην ηλικία που είναι δεν μπορεί να αναλάβει την ευθύνη να διαλέξει το μονοπάτι της, με την ευκολία που ένας ενήλικος μπορεί να το κάνει.
 Εσύ που μπορείς,
 Εμπιστεύσου  την επιθυμία σου να ανασάνει η ψυχή  και να γνωρίσει εκείνα που δίνουν νόημα στην ύπαρξη  και μην ξεχνάς


ΟΤΑΝ ΠΟΝΑΣ ΜΗΝ ΠΕΡΠΑΤΑΣ ΣΕ ΔΡΟΜΟΥΣ ΠΑΤΗΜΕΝΟΥΣ

Καλό Χειμώνα

Σάββατο 14 Μαΐου 2011

Tα απροστάτευτα υπερπροστατευμένα παιδιά





Οταν είδα την πρώτη εικόνα την  οποία ζωγράφισε κατά τη διάρκεια της οικογενειακής θεραπείας ένα παιδί 10 ετών, μου ήρθε συνειρμικά στο νού  η δεύτερη φωτογραφία.

 !!!!!Μοιάζουν τόσο πολύ στο στήσιμο τους

Το παιδί ζωγράφισε αυτό το έργο κατά τη διάρκεια της οικογενειακής θεραπείας, όταν το θέμα που δουλεύαμε ήταν το θέμα του υπερπροστατευτικού συστήματος στο οποίο ζούσε .

Όπως καταλαβαίνετε, ότι δεν είπε κατά τη διάρκεια της συνεδρίας με λόγια , το δήλωσε συγκλονιστικά εύγλωττα ζωγραφίζοντας.

 Δύο τεράστια κύματα έχουν υψωθεί δεξιά κι αριστερά από το καράβι, που ενώ φαίνεται να το προστατεύουν από τη θαλασσοταραχή, στην ουσία τού κρύβουν τον ήλιο και το καταποντίζουν

Το ανησυχητικό είναι ότι οι γονείς  συνήθως κινδυνεύουν να θεωρούν  ότι η φωτογραφία που αντιστοιχεί στον τρόπο που αλληλαντιδρούν με τα παιδιά τους είναι η δεύτερη.

Η δεύτερη φωτογραφία οπωσδήποτε αντανακλά την πρόθεση και το συναίσθημά τους, όχι όμως και την πραγματικότητα την οποία βιώνει η οικογένεια.

Όταν η συνεδρία προχώρησε και μιλήσαμε με συγκεκριμένα παραδείγματα που αφορούσαν στη ζωή του , εκείνο ζωγράφισε το εξής έργο:


μαύρα σύννεφα
  κεραυνοί,  έκρηξη ηφαιστείων ...

Είναι ελπιδοφόρο όταν το ηφαίστειο επιτρέπεται να εκραγεί, η λάβα να απελευθερωθεί και όπως βλέπετε να μην κατακάψει το χορταράκι που είναι ωραίο πράσινο και ζωηρό στο κάτω μέρος της ζωγραφιάς.
Αυτό το "επιτρέπεται"  είναι αποκλειστικά κατάκτηση των γονέων και του τρόπου που δούλεψαν μέσα στη θεραπεία μαζί με τα παιδιά τους.

Κυριακή 1 Μαΐου 2011

5ο Πανελλήνιο Συνέδριο για την Αντιμετώπιση της Σεξουαλικής Κακοποίησης




Στις 16-18 Μαϊου   στο  Αμφιθέατρο της Ελληνοαμερικανικής  Ένωσης (Μασσαλίας 22,Κολωνάκι),   
θα διεξαχθεί το 



με ΘΕΜΑ:

" Νέες μορφές Παιδικής και Εφηβικής Κακοποίησης. Δυνατότητες αντιμετώπισης και πρόληψης"



Είσοδος ελεύθερη

--------------------------------------------------------------------------------------------

Πέμπτη 21 Απριλίου 2011

Tελικά πρέπει να είναι εντελώς τρελός αυτός ο Θεός μας!!!

     Τελικά Θεέ μου και συγνώμη που σου του λέω έτσι ανοιχτά... πρέπει να είσαι  τελείως τρελλός. Θα σου διηγηθώ μια ιστορία και στο τέλος νομίζω  ότι θα συμφωνήσουμε.
     Ένας ψυχίατρος δούλευε κάποτε με 3 ασθενείς. Και οι τρεις πίστευαν για τον εαυτό τους ότι ήταν ο Θεός. Αποφάσισε λοιπόν ο θεραπευτής να τους δουλέψει σε ομάδα.
     Τους άφησε να μιλούν μεταξύ τους χωρίς ο ίδιος να παρεμβαίνει καθόλου ώσπου τελικά πάνω στην κουβέντα αποκαλύφθηκε ότι και οι τρεις διατηρούσαν για τον εαυτό τους  το ρόλο του Θεού.
     Εκείνη τη στιγμή ο ένας από τους τρείς γυρίζει προς το γιατρό  και του λέει αγανακτισμένος
"Γιατρέ πού μ΄εφερες εδώ? Αυτοί οι δύο είναι εντελώς τρελλοί. Ο Θεός είναι ένας, εγώ."
     
Ε λοιπόν,  εχθές Μ. Τετάρτη άκουσα στον όρθρο το εξής:


Η Αγία τριάδα
...ώστε γαρ θεοί Θεός υμίν συνέσομαι
(...και θα είμαι εκεί μαζί με εσάς ως Θεός εν μέσω Θεών)

Άκουσα λοιπόν Θεέ μου  για άλλη μια φορά,  ποιος είναι ο προορισμός ο δικός μου  και των τριών ανθρώπων στην ομάδα του γιατρού πιο πάνω. Δεν είμαι  πια σίγουρη ποιος από όλους εκεί ήταν ο τρελλός, πάντως εσύ για καλό και για κακό ...κράτα απόσταση από ψυχιάτρους και ψυχολόγους!!!


ΚΑΛΗ  ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011

Ο Ματθαίος Γιωσαφάτ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών



Ματθαίος Γιωσαφάτ: "Τα στάδια ψυχικής ανάπτυξης του ενηλίκου ατόμου και το νόημα της ζωής"

5 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011/19:00

MEGARON PLUS

Ομιλητής: Ματθαίος Γιωσαφάτ, Ψυχίατρος- Ψυχαναλυτής- Ομαδικός Αναλυτής και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ομαδικής Ανάλυσης και Οικογενειακής Θεραπείας


Σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρία Ομαδικής Ανάλυσης και Οικογενειακής Θεραπείας

Κυριακή 20 Μαρτίου 2011

Παραστάσεις στο διαδίκτυο



Πρόσβαση σε μεγάλες παραστάσεις του ελληνικού θεάτρου από το 1930 έως σήμερα, προσφέρει στο κοινό το ψηφιοποιημένο αρχείο του Εθνικού Θεάτρου, το οποίο είναι ελεύθερο στην πρόσβαση.
Το υλικό είναι οργανωμένο χρονολογικά, θεματικά και βάσει κατηγορίας. Ο χρήστης μπορεί επίσης να ψάξει βάσει έργου, προσώπου, ρόλου, θεάτρου κ.α.. Υπάρχουν, ακόμη, συλλογές πολυμεσικού υλικού, προγράμματα παραστάσεων, αποκόμματα εφημερίδων, ήχοι, βίντεο, παρτιτούρες. Η ιστοσελίδα του αρχείου, την οποία μπορούμε να επισκεφθούμε για ενημέρωση αλλά και ψυχαγωγία είναι : www.nt-archive.gr

Πηγή tvxs

Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

Ενα ερωτευμένο ζευγάρι

Έτσι κ’ η αγάπη μας δε χάνεται ποτές. Όταν το στόμα σου μου λέει σ’ αγαπώ, δεν το λες εσύ- το λέν* μέσα σου χίλιες γενιές που σου μάθανε την αγάπη. Όταν το πούνε τα παιδιά μας κατόπι, σε χρόνια και χρόνια, εμείς πάλε μέσα τους θα το λέμε. 
 "Το ταξίδι μου"
Γ. Ψυχάρης (1888)








Αγκαλιασμένο ζευγάρι, θαμμένο πριν έξι έως πέντε περίπου χιλιάδες χρόνια ανακάλυψαν Ιταλοί αρχαιολόγοι κοντά στην πόλη Μάντοβα, στην βόρεια Ιταλία. Η Έλενα Μενότι, επικεφαλής της ομάδας των ανασκαφών, δήλωσε ότι «πρόκειται για μια πολύ σπάνια περίπτωση», διευκρινίζοντας ότι «δεν έχει ξαναβρεθεί διπλή ταφή που να χρονολογείται στη νεολιθική περίοδο, πολλώ δε μάλλον δύο άνθρωποι που ετάφησαν αγκαλιασμένοι».

Η Ε. Μενότι εξέφρασε την πεποίθηση πως τα δύο άτομα, σχεδόν σίγουρα ένας άνδρας και μια γυναίκα, παρ’ όλο που αυτό πρέπει να επιβεβαιωθεί, πέθαναν νέοι επειδή τα δόντια τους βρέθηκαν σχεδόν ανέπαφα και χωρίς φθορές. «Ασκώ αυτό το επάγγελμα επί 25 χρόνια. Ποτέ όμως δεν συγκινήθηκα τόσο, διότι αυτή η ανακάλυψη είναι κάτι το εξαιρετικό» δήλωσε στο Reuters η Ε. Μενότι.

Εργαστηριακά θα γίνει προσπάθεια να διευκρινιστεί η ηλικία του ζευγαριού τη στιγμή του θανάτου του, τι προκάλεσε το θάνατο,  αν ήταν ξαφνικός θάνατος ή μια τελετουργική θυσία, αν πρόκειται για έναν άνδρα και μια γυναίκα ή για δύο άτομα του ίδιου φύλου και για πόσο χρονικό διάστημα παρέμειναν θαμμένοι. Ωστόσο, οι αρχαιολόγοι έκριναν ότι θα ήταν ιεροσυλία να χωρίσουν το ζευγάρι έπειτα από τόσα χρόνια και γι’ αυτό αποφάσισαν, αντί να συλλέξουν ξεχωριστά τα οστά, να αφαιρέσουν όλο το κομμάτι της γης, στο οποίο είναι θαμμένοι οι δυο νεκροί. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο εδώ και χιλιάδες χρόνια εναγκαλισμός του ζεύγους θα διατηρηθεί ως την αιωνιότητα.


Πηγή: in.gr (6/2/2007, 12/2/2007)

Το βρήκα στο περιοδικό   αρχαιολογία